Noong Linggo at Lunes, hindi lubos ang saya ko, kasi di kita nakita :)
pero bawing bawi naman ngayon gabi, dahil di lang kita nakita, nakakwentuhan pa kita at ang sarap isipin na para akong may kakampi ngayon, dahil kuhang kuha mo ang sentimyento ko ukol sa mga tao sa aking paligid... At di lang un... sumama ka pa sa amin sa aming pagpupulong.. haay.. anong ligaya ko nga...
Pagod at inaantok na ko, pero ang ngiti ko naman ay hanggang tenga aabot...
Sana isang araw, sana dumating ang panahon, na kaya na kitang tawaging tunay na kaibigan ko..
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento